ျမင္ေနရတာဟာ ယုံၾကည္ရာ မဟုတ္ပါဘူး
ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ရဲ႕အသိေတြဟာ လွည့္စားႏုိင္ပါတယ္
ၾကယ္ေတြေတာင္ သူတုိ႔ေပၚလာတဲ့ပုံစံ မဟုတ္ပါဘူး
သိပၸံပညာနဲ႔ ေဖာ္ထုတ္လုိက္တဲ့ မဟာစၾကၤာဝဠာဆုိတာ
ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ စိတ္ကူးယဥ္ႏုိင္တာထက္ ထူးဆန္းလွပါတယ္
အလင္းနဲ႔အခ်ိန္ အာကာသနဲ႔ျဒပ္ဆြဲအားတုိ႔ဟာ
လူသားတုိ႔ရဲ႕အေတြ႕အၾကံဳအလြန္မွာ တည္ရွိတဲ့
အမွန္တရားေတြကုိ ဖန္တီးဖုိ႔ ပူးေပါင္းလုိက္ပါတယ္
ဒါကေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ ဦးတည္ခဲ့တဲ့ေနရာပါပဲ
ကြ်န္ေတာ္နဲ႔ လုိက္ခဲ့ပါ
(၁၈ဝ၂) ခုႏွစ္မွ ဒီလုိညမ်ဳိးတစ္ညမွာေပါ့
နကၡတၱပညာရွင္ ဝီလီယံ ဟာရွယ္က သူ႔သားေလး ဂြ်န္နဲ႔အတူ အဂၤလိပ္ကမ္းရုိးတမ္း
ကမ္းေသာင္ျပင္မွာ လမ္းေလွ်ာက္ထြက္ခဲ့ပါတယ္
ဟာရွယ္က စၾကၤာဝဠာသမုဒၵရာရဲ႕ နက္ရွဳိင္းတဲ့ေရေတြကုိ
ပထမဆုံး ျမင္ဖူးသူတစ္ေယာက္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္
ဒီမွာ သူ တစ္ဒဂၤမ်ွသာျပခဲ့တဲ့ မ်က္လွည့္ဟာ
အခ်ိန္ေတြနဲ႔အတူ လင္းလက္သြားပါေတာ့တယ္
ေဖေဖ...
တေစၦေတြကုိ ယုံသလား
ဘာျဖစ္လုိ႔လဲ ဒါေပါ့ သားေလး
ေဖေဖ ယုံတယ္ေပါ့
သားေတာ့ အဲသလုိ မထင္မိပါဘူး
အုိ မဟုတ္ဘူး လူသားေတြေျပာတဲ့ တေစၦမ်ဳိး မဟုတ္ပါဘူး
မဟုတ္ဘူး...လုံးဝ မဟုတ္ရပါဘူး
ဒါေပမယ့္ ေမာ့ၾကည့္စမ္းပါအုံး သားေလးရယ္
ျပီးရင္ သူတုိ႔ေတြကုိ အျပည့္အဝ ၾကည့္စမ္းပါ
ၾကယ္ေတြလား ေဖေဖ
ကြ်န္ေတာ္ ေနာက္မလုိက္ပါဘူး
ၾကယ္တုိင္းဟာ ေနမင္းလုိၾကီးမားျပီး ငါတုိ႔ေနမင္းလုိပဲ ေတာက္ပၾကပါတယ္
ေနမင္းကုိ ၾကယ္တစ္စင္းအရြယ္ျမင္ရေအာင္ ဘယ္ေလာက္ေဝးေဝး ေရြ႕ေပးရမယ္ဆုိတာကုိသာ
စိတ္ကူးၾကည့္လုိက္ပါ
ၾကယ္ေတြဆီက အလင္းဟာ အရမ္းျမန္ဆန္စြာ ခရီးသြားပါတယ္...
မည္သည့္အရာထက္မဆုိ ျမန္ဆန္ပါတယ္...
ဒါေပမယ့္ အတုမရွိ ျမန္တာေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး
သူတုိ႔ဆီက အလင္းဟာ ေဖေဖတုိ႔ဆီ ေရာက္လာဖုိ႔ အခ်ိန္ယူရတယ္
အနီးဆုံးၾကယ္ေတြအတြက္ ႏွစ္ေတြခ်ီျပီး ၾကာတယ္
အျခားေသာၾကယ္ေတြအတြက္ ရာစုႏွစ္ခ်ီျပီး ၾကာတယ္
အခ်ဳိ႕ေသာ ၾကယ္ေတြကေတာ့ အရမ္းေဝးကြာလြန္းတယ္
သူတုိ႔ဆီက အလင္းေတြ ကမၻာေျမဆီေရာက္လာဖုိ႔ ႏွစ္ပရိေစၦဒမ်ားစြာ ၾကာေညာင္းတယ္
အခ်ဳိ႕ေသာၾကယ္ေတြဆီ သူတုိ႔ရဲ႕ အလင္းေတြ ဒီကုိ ေရာက္လာခ်ိန္မွာ
သူတုိ႔ဟာ ေသဆုံးျပီးႏွင့္ေနျပီ
အဲဒီၾကယ္ေတြအတြက္ ေဖေဖတုိ႔ဟာ သူတုိ႔ရဲ႕ တေစၦကုိသာ ျမင္ေနရတယ္
သူတုိ႔ရဲ႕ အလင္းကုိ ေဖေဖတုိ႔ ျမင္ရတယ္
ဒါေပမယ့္ သူတုိ႔ရဲ႕ ကုိယ္ထည္ေတြကေတာ့ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာကတည္းက ပ်က္စီးသြားခဲ့ျပီ
ဂြ်န္ ေဖေဖေရွ႕က လူေတြထက္
ပုိေဝးတဲ့အတိတ္အခ်ိန္ကုိ ျမင္ခဲ့ျပီးပါျပီ...
အတိတ္ဆီကုိ ႏွစ္သိန္းေပါင္းမ်ားစြာေပါ့
ဝီလီယံ ဟာရွယ္က တယ္လီစကုတ္ဆုိတာ အခ်ိန္စက္တစ္ခုလုိ႔ နားလည္တဲ့
ပထမဆုံး ပုဂၢဳိလ္တစ္ဦးပါပဲ
ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ အတိတ္ကုိ လွမ္းေမ်ာ္မၾကည့္ဘဲ
အာကာသထဲကုိ မၾကည့္ႏုိင္ပါဘူး
တစ္စကၠန္႔မွာ အလင္းဟာ ကီလုိမီတာ (၃ဝဝဝဝဝ) ခရီးသြားပါတယ္
ဒါမွမဟုတ္ မုိင္ေပါင္း (၁၈၆ဝဝဝ) ေပါ့
ဒါကေတာ့ ကမၻာကေန လကမၻာဆီသုိ႔ အကြာအေဝး နီးနီးပါပဲ
ဒီေတာ့ လကမၻာဆုိတာ တစ္စကၠန္႔စာပဲ ေဝးပါတယ္
ေနာက္တစ္ခါ လကမၻာကုိ သင္ၾကည့္လုိက္ရင္
အတိတ္ကုိ တစ္ကၠန္႔ေလာက္ ျပန္ၾကည့္ေနတာပါ
ဒီ ေနမင္း...
တကယ္ေတာ့ ဒီေနရာမွာ မရွိပါဘူး
ေနာက္ထပ္ ႏွစ္မိနစ္အတြက္ အဲဒါက တကယ္ေတာ့ မုိးကုတ္စက္ဝုိင္းအေပၚနားေလး
ရွိလာမွာ မဟုတ္ပါဘူး
ေနထြက္တယ္ဆုိတာ ထင္ေယာင္ထင္မွားတစ္ခုပါ
ကမၻာေျမရဲ႕ေလထုဟာ ဝင္လာတဲ့ေနေရာင္ျခည္ကုိ ေကာက္ေကြးေစလုိက္ပါတယ္
မွန္ဘီလူး ဒါမွမဟုတ္ ဖန္ခြက္ထဲကေရလုိေပါ့
ဒီေတာ့ မုိးကုတ္စက္ဝုိင္းအေပၚက ေနရဲ႕ပုံရိပ္ကုိ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ ျမင္ေနရတာပါ....
ေနမင္းက အဲဒီနားမွာ တကယ္မရွိခင္မွာေပါ့
ကြ်န္ေတာ့္ေနာက္ဘက္မွ ေနမင္းဟာ ထင္ေယာင္ထင္းမွားတစ္ခုပါပဲ
ပူျပင္းတဲ့ေန႔ ကႏၱရလမ္းမေတြထဲမွာ
အေဝးဆီက မွိတ္တုတ္မွိတ္တုတ္ျဖစ္ေနတဲ့
ပုံရိပ္ထက္ စစ္မွန္မႈ မရွိလွပါဘူး
ေနေရာင္ျခည္ဟာ ကမၻာဆီေရာက္လာဖုိ႔ ရွစ္မိနစ္ေလာက္ ၾကာပါတယ္
ဒီေတာ့ ေနမင္းဟာ (၈) အလင္း-မိနစ္ ကြာေဝးတယ္
ကမၻာေျမမွဆုိရင္ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔အေနနဲ႔ လြန္ခဲ့ေသာ
(၈) မိနစ္မွ ေနမင္းကုိပဲ ျမင္ေတြ႕ႏုိင္ရပါတယ္
ေနာက္တစ္ခုကေတာ့
ေနမင္းဟာ တကယ္တမ္း "ထြက္လာတာ" မဟုတ္ပါဘူး
ကမၻာၾကီး လွည့္တာနဲ႔အတူ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ပါ လုိက္လွည့္ပါတယ္
ဒီလုိပုံစံ မထင္ရေပမယ့္ ေလာေလာဆယ္မွာ
ကြ်န္ေတာ္ဟာ ဂ်က္ေလယာဥ္တစ္စင္းထက္ ပုိမုိျမန္ဆန္စြာ ေရြ႕လ်ားေနပါတယ္
ကမၻာေျမမွ ခင္ဗ်ားနဲ႔ လူတုိင္းေရာပါပဲ
ကြ်န္ေတာ္ အဲဒီမွာရွိေနတုန္း
အဲဒီ မုိးကုတ္စက္ဝုိင္းဆုိတာ...
တကယ္ေတာ့ အဲဒီမွာ ရွိမေနပါဘူး
အနားစြန္းဆုိတာ မရွိပါဘူး
မုိးကုတ္စက္ဝုိင္းဆုိတာလည္း အျခားေသာ ထင္ေယာင္ထင္မွားတစ္ခုပါပဲ
အျပင္ဘက္အက်ဆုံးျဂဳိလ္ နက္ပကြ်န္းနဲ႔
ကမၻာေျမရဲ႕အကြာအေဝးဟာ ေနမင္းကုိ လွည့္ပတ္တဲ့ျဂဳိလ္ေတြရဲ႕
ပတ္လမ္းနဲ႔အတူ ေျပာင္းလဲသြားပါတယ္
ပ်မ္းမွ်အားျဖင့္ အလင္းဟာ အဲဒီခရီးကုိ (၄) နာရီစာ ၾကာျမင့္ပါတယ္
ဒီေတာ့ ကမၻာေျမေပၚက ကြ်န္ေတာ္တုိ႔အတြက္
နက္ပကြ်န္းျဂဳိလ္ဆုိတာ အျမဲတမ္း လြန္ခဲ့ေသာ (၄) နာရီကျဂဳိလ္ကုိသာ ျမင္ေနရတယ္...
(၄) အလင္း-နာရီ အကြာေပါ့
ဒါေပမယ့္ ျဂဳိလ္ေတြၾကားက အကြာအေဝးဆုိတာ
အေဝးဆုံးတစ္ခုေတာင္မွ...
ၾကယ္ေတြနဲ႔ ဂလက္ဆီတုိ႔ရဲ႕ ၾကီးမားလွတဲ့စေကးမွာ
ေသးငယ္လွတဲ့ ေျခလွမ္းမွ်သာ ျဖစ္ရွိေသးတယ္
ေနမင္းအနားမွ အိမ္နီးနားခ်င္းေတြကုိ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ စြန္႔ခြာလုိက္တာနဲ႔
ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ အလင္း-နာရီမွ အလင္းႏွစ္ေတြအျဖစ္
အကြာအေဝးကုိ ေျပာင္းလဲေပးဖုိ႔ လုိအပ္လာပါျပီ
အလင္းႏွစ္တစ္ႏွစ္ဆုိတာ မဟာစၾကၤာဝဠာရဲ႕ အေျခခံအတုိင္းအတာပါပဲ
အလင္းႏွစ္တစ္ႏွစ္တည္းဟာ ကီလုိမီတာ (၁ဝ) ထရီလီယံနီးပါး
ဒါမွမဟုတ္ မုိင္ေပါင္း (၆) ထရီလီယံခန္႔ ရွိပါတယ္
ဒါဟာ အေျခံအတုိင္းအတာပါ တစ္မီတာ ဒါမွမဟုတ္ တစ္မုိင္ အဲသလုိမ်ဳိးပါပဲ
ဒါဟာ အလင္း တစ္ႏွစ္ ခရီးသြားတဲ့ အကြာအေဝးပါပဲ
ေနမင္းနဲ႔ အနီးဆုံးၾကယ္ ပရုိစီမာ စင္ေတာ့ရိဟာ
ကမၻာေျမမွဆုိရင္ အလင္းႏွစ္ (၄) ႏွစ္ေက်ာ္ေက်ာ္ေလး ေဝးကြာပါတယ္
အလင္းႏွစ္ (၄) ႏွစ္ဆုိတာ ဘယ္ေလာက္ ေဝးကြာပါသလဲ
နာဆာ ရဲ႕ ဗြိင္ေယဂ်ာ အာကာသယာဥ္ဟာ
တစ္နာရီကုိ ကီလုိမီတာ (၅၆ဝဝဝ) ႏႈန္း ခရီးသြားပါတယ္
ဒီလုိ ဆန္းၾကယ္လွတဲ့ အျမန္ႏႈန္းနဲ႔ေတာင္မွ ဗြိင္ေယဂ်ာ ဟာ
အနီးဆုံးၾကယ္ကုိေရာက္ဖုိ႔ ႏွစ္ေပါင္း (၈ဝဝဝဝ) ထက္မက ၾကာမွာပါ
ေနာက္ျပီးေတာ့ ပီလီယီးဒစ္ ၾကယ္စုတန္းဆုိရင္
အလင္းႏွစ္ (၄ဝဝ) ကြာေဝးပါတယ္
စိတ္ကူးယာဥ္သေဘၤာကေတာ့
ပုံမွန္မဟုတ္တဲ့ အဆင့္ျမင့္နည္းပညာနဲ႔ တပ္ဆင္ထားတာမုိ႔...
တကယ္ေတာ့ အတုမရွိတစ္ခုပါပဲ
အဲဒါက အေဝးမွၾကယ္ ဒါမွမဟုတ္ ဂလက္ဆီမွ
ကမၻာေျမဆီ သူ႔ရဲ႕အလင္းကုိ ပထမဆုံးရုိက္ခတ္မိခ်ိန္ ဘာေတြျဖစ္မလဲဆုိတာကုိ
ကြ်န္ေတာ္တုိ႔အား ျမင္ေတြ႕ေစႏုိင္ပါတယ္
လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ေပါင္း (၄ဝဝ) အၾကာမွ ပေလဒီးယပ္က အဲဒီအလင္းကုိ ခ်န္ထားခဲ့ခ်ိန္
ဂဲလီလီယုိက တယ္လီစကုတ္ကေန ပထမဆုံးအၾကိမ္ အဲဒီထဲ ၾကည့္ခဲ့ပါတယ္
ႏွစ္အနည္းငယ္ၾကာျပီး သူဟာ အလင္းရဲ႕အလ်င္ကုိ တုိင္းတာဖုိ႔ ၾကဳိးပမ္းခဲ့ပါတယ္
ဒါေပမယ့္ သူ မတုိင္းတာႏုိင္ခဲ့ပါဘူး
သူ႔မွာ အရမ္းေျပာင္ေျမာက္တဲ့ အစီစဥ္တစ္ခုရွိခဲ့တယ္ ဒါေပမယ့္ အဲဒီေခတ္ရဲ႕ နည္းပညာေတြဟာ
အလင္းအလ်င္နီးပါး ျမန္ဆန္ေနတဲ့ မည္သည့္အရာရဲ႕အျမန္ႏႈန္းကုိမွ တုိင္းတာဖုိ႔ရာ
လုံလုံေလာက္ေလာက္ မေကာင္းခဲ့ပါဘူး
ဂဏန္း နီဗ်ဴလာကုိ ကမၻာေျမကေန ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ ၾကည့္ေနခ်ိန္မွာ
အခ်ိန္ကုိ ေနာက္ျပန္ၾကည့္ေနတာ ျဖစ္ပါတယ္
ဂဏန္း နီဗ်ဴလာဆုိရင္ တခါတုန္းက ၾကယ္ဘီလူးတစ္ေကာင္ပါပဲ
ေနမင္းထက္ ထုထည္ ဆယ္ဆ ၾကီးမားလွပါတယ္
ဆူပါႏုိဗာအျဖစ္ ေပါက္ကြဲမသြားခင္မွာေပါ့
သူ႔ရဲ႕အတြင္းပုိင္းကေတာ့ pulsar တစ္ခုပါ
ျမဳိ႕တစ္ခုစာေလာက္ရွိျပီး ျပဳိလဲသြားခဲ့တဲ့ ၾကယ္တစ္စင္းပါပဲ
တစ္စကၠန္႔ကုိ အၾကိမ္ (၃ဝ) လည္ပတ္ေနပါတယ္
ဒီ pulsar ရဲ႕ ခ်ာလပတ္လည္ေနတဲ့ သံလုိက္စက္ကြင္းဟာ
အနီးအနားက အီလက္ထရြန္ေတြကုိ ေအးခဲသြားေအာင္ ေစးကပ္ေစျပီး
အလင္းအလ်င္နီးပါးမွ် သူတုိ႔ကုိ အရွိန္တင္ေပးလုိက္ပါတယ္
သူတုိ႔ဟာ သိပ္သည္းေနတဲ့ဓါတ္ေငြ႕ကုိ အျပာေရာင္အလင္းတန္းအျဖစ္ ေတာက္ပေစလုိက္ျပီး
ဆူပါႏုိဗာကေန ေျဖရွင္းေနရတုန္းပါပဲ
ဂဏန္း နီဗ်ဴလာဟာ
ကမၻာေျမကေန အလင္းႏွစ္ (၆၅ဝဝ) ကြာေဝးပါတယ္
တခ်ဳိ႕ေသာလူေတြရဲ႕ ယုံၾကည္မႈအရ
ဒါဟာ စၾကၤာဝဠာတစ္ခုလုံးရဲ႕ အနားစြန္း ျဖစ္ပါသတဲ့
ဒါေပမယ့္ စၾကၤာဝဠာဟာ ႏွစ္ေပါင္း (၆၅ဝဝ) ပဲရွိခဲ့မယ္ဆုိရင္
ဂဏန္း နီဗ်ဴလာထက္ ပုိေဝးတဲ့အလင္းေတြကုိ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ ဘယ္လုိမ်ား
ျမင္ေတြ႕ႏုိင္ပါေတာ့မလဲ
ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ မျမင္ႏုိင္ခဲ့ၾကပါဘူး
မည္သည့္ေနရာမွမဆုိ အလင္းႏွစ္ (၆၅ဝဝ) ထက္ေဝးတဲ့
အလင္းဟာ ကမၻာေျမကုိ ေရာက္ရွိလာဖုိ႔
အခ်ိန္ လုံေလာက္ခဲ့မွာ မဟုတ္ပါဘူး
နဂါးေငြ႕တန္းဂလက္ဆီရဲ႕ ေသးငယ္တဲ့အပုိင္းေလာက္ကုိသာ
အလင္းအတြက္ ျဖတ္သြားဖုိ႔ အခ်ိန္လုံေလာက္ခဲ့တာပါ
စၾကၤာဝဠာ သက္တမ္းက ႏွစ္ေပါင္း (၆ဝဝဝ)
ဒါမွမဟုတ္ (၇ဝဝဝ) လ႔ုိယုံၾကည္ဖုိ႔ဆုိတာ
ဂလက္ဆီအမ်ားစုဆီက အလင္းကုိ အဆုံးသတ္ဖုိ႔ပါပဲ
ေလ့လာႏုိင္တဲ့ စၾကၤာဝဠာရဲ႕ အျခားေသာ (၁ဝဝ) ဘီလီယံရွိတဲ့
ဂလက္ဆီတုိ႔ဆီမွ အလင္းကုိ ေျပာေနတာ မဟုတ္ပါဘူး
ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ရဲ႕ ကုိယ္ပုိင္ဂလက္ဆီ အလယ္ဗဟုိဟာ
ကမၻာေျမကေနဆုိရင္ အလင္းႏွစ္ (၃ဝဝဝဝ) ကြာေဝးပါတယ္
ဒီေန႔ေခတ္ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ျမင္ရတဲ့ အလင္းဟာ
နဂါးေငြ႕တန္းဂလက္ဆီရဲ႕ ပင္မအူတုိင္ကေနလာခဲ့တာပါ အဲဒါက ဒီမွာ ခ်န္ထားခဲ့ပါတယ္...
ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ရဲ႕ ဘုိးေဘးေတြက ေသမင္းကုိ
ရင္ဆုိင္အန္တုေနစဥ္မွာေပါ့...
အႏုပညာစြမ္းအားေတြကုိ ျပဳလုပ္ၾကရင္း
ေပ်ာက္ကြယ္ကုန္ၾကျပီျဖစ္တဲ့ လူေတြရဲ႕ နည္းလမ္းေတြကုိ မြမ္းမံၾကဖုိ႔ေပါ့
ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ျမင္ရတဲ့ ဆမ္ဘရီယုိ ဂလက္ဆီမွလာတဲ့အလင္းဟာ
ႏွစ္ေပါင္း (၃ဝ) မီလီယံ ရွိသြားပါျပီ
ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ရဲ႕ ဘုိးေဘးေတြက အလင္းေပၚထြက္လာခ်ိန္မွာ
သစ္ပင္ေအာက္မွာ ေနထုိင္ခဲ့ၾကတယ္
သူတုိ႔ဟာ ငါးကီလုိေလာက္ အေလးခ်ိန္ရွိျပီး ရွည္လ်ားတဲ့အျမီးတန္း ရွိၾကပါတယ္
ဒါေပမယ့္ အလင္းႏွစ္သိန္းေပါင္း (၃ဝ) အကြာဆုိတာ
ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ မဟာစၾကၤာဝဠာရဲ႕ အိမ္ေနာက္ေဖးပဲ ရွိပါေသးတယ္
ဒီဂလက္ဆီကေတာ့ ကုိမာ ၾကယ္စုရဲ႕အပုိင္းတစ္ခုပါ
အလင္းႏွစ္ (၃၂ဝ) မီလီယံ ကြာေဝးပါတယ္
ခင္ဗ်ားျမင္ေနရတဲ့အလင္းဟာ ကမၻာေျမဆီ
ခရီးစတင္ခ်ိန္မွာ မိခင္ေျမမွာ ဘာမ်ား ျဖစ္ပ်က္ခဲ့ပါသလဲ
ရင္းႏွီးတဲ့ တုိက္ၾကီးေတြ သမုဒၵရာေတြ ျဖစ္ေခ်ာင္းေတြ မရွိပါဘူး
ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ရဲ႕ ဘုိးေဘးေတြဟာ ကုန္းေျမအတြက္ ေရျပင္ကုိ စြန္႔ခြာခဲ့ၾကပါတယ္
ဒါက အရမ္းကုိ သက္တမ္းရင့္တဲ့ အလင္းပါ
ဒါေပမယ့္ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ျမင္ႏုိင္တဲ့ သက္တမ္းအရင့္ဆုံးအလင္းေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး
သက္တမ္းအရင့္ဆုံးအလင္းဟာ အရမ္းမွိန္လြန္းတယ္
ညဘက္ထဲက မွိန္ေနတဲ့ တေစၦတစ္ေကာင္ပါပဲ
စက္ဝုိင္းထဲက အဲဒီ အနီစက္ေလးကုိ ေတြ႕ရလား
ဒါကေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ျမင္ဖူးသမွ်ထဲမွာ သက္တမ္းအရင့္ဆုံး ဂလက္ဆီေတြပါပဲ
ခင္ဗ်ားဟာ အလင္းႏွစ္ (၁၃.၄) ဘီလီယံသက္တမ္းရွိတဲ့ ၾကယ္အလင္းကုိ ၾကည့္ေနတာျဖစ္ပါတယ္
ဟာဘဲလ္ အာကာသမွန္ေျပာင္းနဲ႔ ဖမ္းထားတာပါ
အရမ္းကုိ ပထမဆုံးၾကယ္မ်ဳိးဆက္ေတြဆီက လာတာပါ
အဲဒီအခ်ိန္တုန္းက ကမၻာေျမမွာ ဘာေတြ ျဖစ္ပ်က္ေနပါသလဲ
လုံးဝဥသုံ ဘာမွမရွိပါဘူး
ကမၻာေျမမရွိ ေနမင္းမရွိ နဂါးေငြ႕တန္းဂလက္ဆီလည္း မရွိပါဘူး
သူတုိ႔ဟာ ႏွစ္ေပါင္းဘီလီယံခ်ီၾကာတဲ့အထိ ေရာက္လာခဲ့အုံးမွာ မဟုတ္ပါဘူး
ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ စၾကၤာဝဠာထဲ ပုိေဝးေဝးဆီ ၾကည့္ဖုိ႔ၾကဳိးစားခ်ိန္မွာ
အကာသရဲ႕ အဆုံးသတ္ကုိ ျမင္ရဖုိ႔ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ ေရာက္လာခဲ့ၾကတယ္...
ဒါေပမယ့္ တကယ္ဆုိ...
ဒါဟာ အခ်ိန္ရဲ႕အစပါပဲ
ကမၻာေျမက ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ကုိ ဆြဲထားတယ္
ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ရဲ႕ဘဝေတြဟာ ျဒပ္ဆြဲအားနဲ႔ အၾကင္နာကင္းမဲ့စြာ ရုန္းကန္ေနၾကရတယ္
ဒီေကာင္မေလးကေတာ့ ျဒပ္ဆြဲငင္အားကေန
တြယ္တက္ဖုိ႔ အေကာင္းဆုံး ၾကဳိးစားေနပါတယ္
ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ရဲ႕ ပထမဆုံးတတ္ႏုိင္တာကေန ေနာက္ဆုံး လက္ေလ်ာ့တဲ့အထိေပါ့
ကမၻာေျမရဲ႕ဆြဲငင္ထားမႈကုိ ေအာင္ႏုိင္ဖုိ႔ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ ရုန္းကန္ေနၾကတယ္
ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ဟာ အားစက္ကြင္းထဲမွာ ေမြးဖြား ရွင္သန္ ေသဆုံးလာၾကတယ္...
ဒီတစ္ခုဟာျဖင့္ စၾကၤာဝဠာသက္တမ္းနီးပါး သက္တမ္းရွိသြားပါျပီ
ဒါက သက္တမ္း ဘယ္ေလာက္ရွိပါလိမ့္
ႏွစ္ေပါင္း (၁၃.၈) ဘီလီယံ သက္တမ္းရွိတဲ့စၾကၤာဝဠာကုိ ခြဲျခမ္းသရုပ္ျပၾကည့္ဖုိ႔ရာ
စၾကၤာဝဠာအခ်ိန္အားလုံးကုိ တစ္ႏွစ္သက္တမ္းမွ်သာရွိတဲ့
ျပကၡဒိန္အျဖစ္ ခ်ဳံ႕ယူပစ္ဖုိ႔ လုိအပ္ပါတယ္
ဒီဇင္ဘာ (၃၁) ရက္ ညသန္ေခါင္ယံဟာ ခုခ်ိန္ေလးေပါ့
ဇန္နဝါရီ (၁) ရက္ဆုိတာ အခ်ိန္ရဲ႕အစေပါ့
အဲဒီအျပင္နားက ျမဴခုိးေတြကုိ ျမင္ရလား
ဒါဟာ မဟာေပါက္ကြဲမႈမွ လက္က်န္ ဓါတ္ေရာင္ျခည္ပါ
စၾကၤာဝဠာၾကီးကုိ ေမြးဖြားေပးလုိက္တဲ့ ေပါက္ကြဲမႈ
လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ေပါင္း (၁၃.၈) ဘီလီယံအၾကာကေပါ့
ခုခ်ိန္မွာ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔သိထားတဲ့ အာကာအခ်ိန္ရဲ႕ အနားစြန္းနားမွာ ေရာက္ရွိေနပါျပီ
ဒီေတာ့ မဟာေပါက္ကြဲမႈမျဖစ္ခင္ ဘာျဖစ္ခဲ့ပါလိမ့္
ဘယ္သူမွ မသိပါဘူး
အဲဒီအခ်ိန္မတုိင္ခင္ အခုိက္အတန္႔ဆီက ဘာသက္ေသမွ မတည္ရွိပါဘူး
စၾကၤာဝဠာ ဘယ္ကလာခဲ့သလဲ အဲဒီထဲ
ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ အခ်ိန္မွီအေရာက္သြားမယ့္အေၾကာင္း
ရူးမုိက္တဲ့စိတ္ကူးေတြ ရွိထားပါတယ္
စၾကၤာဝဠာထဲမွာ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔က ဘယ္ေနရာမွာလဲ
အလယ္ဗဟုိမွာေပါ့
ေလ့လာႏုိင္တဲ့ စၾကၤာဝဠာမွာ လူတုိင္းကေတာ့ ထူးျခားသူေတြလုိ႔ ခံစားၾကရပါတယ္
ဘယ္ဂလက္ဆီမွာ ခင္ဗ်ားေနထုိင္သလဲ အေရးမၾကီးပါဘူး
စၾကၤာဝဠာကုိ လွမ္းၾကည့္လုိက္ရင္ ခင္ဗ်ားကုိယ္ခင္ဗ်ား ေတြ႕ရမွာက
စၾကၤာဝဠာမုိးကုတ္စက္ဝုိင္းရဲ႕ အလယ္ဗဟုိမွာေပါ့
ဒါေပမယ့္ ဒါဟာ ထင္ေယာင္ထင္မွားသာ ျဖစ္ပါတယ္
တကယ္ဆုိ အလယ္ဗဟုိဆုိတာ မရွိပါဘူး
စၾကၤာဝဠာ မုိးကုတ္စက္ဝုိင္းဆုိတာ ပင္လယ္ရဲ႕ မုိးကုတ္စက္ဝုိင္းထက္
စစ္မွန္မႈ မရွိလွပါဘူး
အခ်ိန္ရဲ႕အစ စၾကၤာဝဠာထဲမွာ
မူေသအလင္းအလ်င္နဲ႔ ခရီးသြားမယ္ဆုိရင္ ရရွိမယ့္အရာပဲ ျဖစ္ပါတယ္
မဟာေပါက္ကြဲမႈအျပီး ႏွစ္သိန္းေပါင္းအနည္းငယ္ၾကာေတာ့
ဟုိက္ဒရုိဂ်င္နဲ႔ ဟီလီယံ တိမ္တုိက္ၾကီးေတြကေန
ပထမဆုံးၾကယ္ေတြနဲ႔ ဂလက္ဆီေတြ ျဖစ္လာပါတယ္
ဒီလုိ အလင္းသစ္ေတြနဲ႔
စၾကၤာဝဠာရဲ႕အေမွာင္ေခတ္ဟာ ကုန္ဆုံးခဲ့ပါတယ္
အာကာသ ဆက္လက္ျပန္႔ကားလာတာနဲ႔အတူ
စၾကၤာဝဠာ ဆင့္ကဲ့ေျပာင္းလဲမႈဟာ ၾကီးမားတဲ့ စေကးထိ ျပန္႔ကားလာခဲ့ပါတယ္
ပထမဆုံးမ်ဳိးဆက္ၾကယ္ေတြ ေသဆုံးေတာ့
သူတုိ႔ဟာ ပုိမုိေလးလံတဲ့ အရာဝတၳဳေတြကုိ အာကာသထဲ မ်ဳိးေစ့ခ်ထားခဲ့ၾကတယ္
ျဂဳိလ္ေတြ ဖြဲ႕တည္ဖုိ႔ ျဖစ္ႏုိင္ေအာင္ လုပ္ေပးခဲ့တယ္
ေနာက္ေတာ့ အသက္ကုိေပါ့
အရာဝတၱဳနဲ႔ စြမ္းအင္ဟာ မဟာေပါက္ကြဲမႈထဲမွာ ဖြဲ႕တည္ခဲ့ၾကပါတယ္
ဒါေပမယ့္ ဒါဟာ အကုန္လုံး မဟုတ္ေသးပါဘူး
အာကာသနဲ႔အခ်ိန္ကုိလည္း ဖန္တီးေပးခဲ့ပါတယ္
အရာဝတၱဳကုိ အတူတကြ ခ်ဳပ္ေႏွာင္ထားတဲ့ အားေတြ အကုန္းလုံးကုိေရာပါပဲ
ျဒပ္ဆြဲငင္အား အပါဝင္ေပါ့
ျဒပ္ဆြဲအား အလုပ္လုပ္ပုံအေၾကာင္း ေဖာ္ျပတဲ့ သခ်ၤာနိယာမကုိ
အုိင္ဆပ္ နယူတန္က ရွာေဖြေတြ႕ရွိခဲ့ပါတယ္
အဲဒီနိယာမနဲ႔ ျဂဳိလ္ေတြရဲ႕ ေရြ႕လ်ားမႈကုိ သူ ရွင္းျပႏုိင္ခဲ့ပါတယ္
ႏွစ္ေပါင္း (၁ဝဝ) ေက်ာ္ျပီးေနာက္
ဝီလီယံ ဟာရွယ္က ျဒပ္ဆြဲအားဟာ ဒီထက္မက ပုိမုိလုပ္ေဆာင္ႏုိင္ေၾကာင္း သိရွိလာခဲ့တယ္
ဂြ်န္ လ်ဳိ႕ဝွက္ခ်က္တစ္ခုကုိ ထိန္းထားေပးႏုိင္မလား
ဟုတ္ကဲ့ပါ အေဖ
ေဖေဖ ရွာေဖြမႈတစ္ခုကုိ ျပဳလုပ္ခဲ့တယ္ အျခားဘယ္သူ႔ကုိမွ မေျပာျပရေသးပါဘူး
ငါတုိ႔ကုိ ကမၻာေျမဆီ ထိန္းထားေပးတဲ့ ျဒပ္ဆြဲအားဟာ...
နယူတန္ ေဖာ္ျပခဲ့တဲ့ ျဂဳိလ္ေတြကုိ သူတုိ႔ရဲ႕ပတ္လမ္းထဲ
ထိန္းေပးေနတဲ့ အဲဒီျဒပ္ဆြဲအားက...
ေဖေဖ ရွာေဖြေတြ႕ရွိခဲ့တာကေတာ့
အဲဒါက အေဝးမွၾကယ္ေတြကုိလည္း သက္ေရာက္တယ္ဆုိတာပါပဲ
အေဖ... ဒါေပမယ့္ ေဖေဖ ဒါကုိ ဘယ္လုိသိတာလဲ
ျခေသၤ့ ၾကယ္စုတန္းကုိ ေတြ႕ရလား
အဲဒီမွာ
ေကာင္းေလစြ
အခု ျခေသၤ့ဦးေခါင္းကေန သူ႔ရဲ႕ကုိယ္ဆီ
ခ်ိတ္ဆက္ထားတဲ့ၾကယ္ကုိ ရွာႏုိင္သလား
ဒီတစ္ခု
အဲဒီၾကယ္က တကယ္ဆုိ ၾကယ္ႏွစ္စင္းေပါ့
အရမ္းနီးကပ္လြန္းေတာ့ တစ္ခုတည္းအျဖစ္ ေပၚလာတာ
ေဖေဖ သူတုိ႔ကုိ သားေလး မေမြးခင္ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာကတည္းက
တယ္လီစကုတ္ကေန ေစာင့္ၾကည့္ေနခဲ့တာေလ
သူတုိ႔က အခ်င္းခ်င္း အရမ္းနီးကပ္စြာ ကခုန္ေနၾကတယ္
ေနအနားက လွည့္ပတ္ေနၾကတဲ့ မည္သည့္ျဂဳိလ္ေတြထက္မဆုိ ပုိမုိေႏွးေကြးစြာ ေရြ႕လ်ားေနၾကတယ္
ဒီည ငါတုိ႔ေတြ႕ရတဲ့ ၾကယ္ေတြဟာ
သူတုိ႔ေတြ အကုန္နီးပါးလည္း ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္မယ္
သူတုိ႔ဟာ မျမင္ႏုိင္တဲ့ ပါတနာေတြနဲ႔ ကေနၾကပါတယ္
ျဒပ္ဆြဲအားရဲ႕အင္ပါယာက ေကာင္းကင္ဘုံအားလုံးကုိ စုိးမုိးျခယ္လွယ္ေနပါတယ္
ရာစုႏွစ္တစ္ခု အေစာပုိင္းမွာ
အုိင္ဆပ္ နယူတန္ဟာ ျဒပ္ဆြဲငင္အားအတြက္
ဒီထပ္တူညီတဲ့ နည္းလမ္းနဲ႔ ရွာေဖြခဲ့ပါတယ္
ေဝးကြာေနတဲ့ ကုိယ္ထည္ေတြဟာ တကယ္ထိေတြ႕ျခင္းမရွိဘဲ
ဗလာနတၳိအာကာသတစ္ေလွ်ာက္ အခ်င္းခ်င္း ဘယ္လုိမ်ား သက္ေရာက္ႏုိင္ပါ့မလဲ
သူ အဲသလုိေခၚတဲ့ "အကြာအေဝးဆီမွ အက်ဳိးသက္ေရာက္မႈ" ဟာ သူ႔ကုိ အံ့ၾသဆန္းၾကယ္ေစခဲ့ပါတယ္
(၁၉) ရာစုမွာ မုိက္ကယ္ ဖရာေဒးဟာ
ျဒပ္ဆြဲငင္အား အလုပ္လုပ္ပုံကုိ ေဖာ္ျပတဲ့ မျမင္ႏုိင္တဲ့ အားစက္ကြင္းေတြက
ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ကုိ ဝုိင္းရံေနေၾကာင္း ရွာေဖြေတြ႕ရွိခဲ့ပါတယ္
ပန္းသီးနဲ႔ ကမၻာေျမဟာ အခ်င္းခ်င္း ထိေတြ႕ျခင္း မရွိပါဘူး
ဒါေပမယ့္ သူတုိ႔ၾကားမွ စက္ကြင္းေတြကေတာ့ ထိေတြ႕ၾကပါတယ္
သူဟာ အဲဒီ ျဒပ္ဆြဲအားမ်ဥ္းေတြက ၾကီးမားတဲ့ကုိယ္ထည္မွ
အာကာသအျပင္ဘက္ထိ ျဖာထြက္ေနတယ္လုိ႔ စိတ္ကူးခဲ့ပါတယ္...
ကမၻာေျမ လကမၻာ ေနမင္း အကုန္လုံးပါပဲ
အဲဒီေမးခြန္းအတြက္ အေျဖကေတာ့ ဒီမွာပါ
အဲဒါက နယူတန္ကုိ အက်ပ္ရုိက္ေစခဲ့တယ္
(၁၈၆၅) ခုႏွစ္မွာ ဂ်ိန္း ကလက္ မစ္ခ္ဝဲလ္က
ဖရာေဒးရဲ႕စိတ္ကူးကုိ လွ်ပ္စစ္နဲ႔သံလုိက္စက္ကြင္းပုံစံမွ
သခ်ၤာနိယာမအျဖစ္ ဘာသာျပန္ခဲ့ပါတယ္
အဲဒီစက္ကြင္းေတြဟာ အာကာသထဲကုိ လႈိင္းေတြအျဖစ္ ေရြ႕လ်ားတယ္လုိ႔ သူ ရွာေဖြေတြ႕ရွိခဲ့ပါတယ္
သူတုိ႔ ဘယ္ေလာက္ျမန္ျမန္ ေရြ႕လ်ားသလဲ တြက္ၾကည့္လုိက္ေတာ့
အဲဒါက အလင္းအလ်င္ႏႈန္းနဲ႔ ေရြ႕လ်ားေနပါတယ္
ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ဟာ စၾကၤာဝဠာႏွစ္ဘက္သြားအလွရဲ႕
အေၾကာင္းအရာေတြကုိ စူးစမ္းရွာေဖြဖုိ႔ စတင္ေနပါျပီ
ဒါေပမယ့္ ေပါ့ၾကြယ္ဝတဲ့ သြင္ျပင္လကၡဏာကုိ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ နားလည္ဖုိ႔ မစြမ္းသာေသးပါဘူး
အဲဒီအခ်ိန္တုန္းက အလင္း အာကာသနဲ႔ ျဒပ္ဆြဲငင္အား ရက္ကန္းထည္ကုိေပါ့
အဲလဘတ္ အုိင္းစတုိင္းက သူ႕ရဲ႕ ျဒပ္ဆြဲအားသီအုိရီကုိ
ဘာလင္မွာ လုပ္ေဆာင္ေနခဲ့ျပီး
သူ႔ေရွ႕က အဲဒီလူသုံးေယာက္ကုိ ပုံတူပန္းခ်ီကား ဆြဲထားခဲ့တယ္
သူတုိ႔ေတြရဲ႕ ပခုံးထက္မွာ လမ္းေလွ်ာက္ေနမွန္း သူ သိခဲ့ပါတယ္
မၾကာေသးခင္ႏွစ္ေတြတုန္းက လူငယ္တစ္ေယာက္အေနနဲ႔
သူတုိ႔ရဲ႕စိတ္ကူးစိတ္သန္းေတြကုိ လႈပ္ခတ္ႏုိင္မယ့္အေတြး သူ႔စိတ္ထဲမွာ ရွိခဲ့ပါတယ္
သူ အီတလီမွာ ေန႔ခင္းေၾကာင္ေတာင္အိမ္မက္ မက္ေနစဥ္အတြင္း
ေႏြရာသီတစ္ရက္မွာ ဒါက ျဖစ္ပ်က္ခဲ့ပါတယ္
(၁၈၉၅) ခုႏွစ္ ေႏြရာသီမွာ
အုိင္းစတုိင္းအေဖရဲ႕ စီးပြားေရးေတြ ဂ်မနီမွာ က်ရွဳံးခဲ့ပါတယ္
မိသားစုက အီတလီေျမာက္ပုိင္း ဒီေနရာဆီ ေျပာင္းေရြ႕ခဲ့ရပါတယ္
ငယ္ရြယ္တဲ့ အုိင္စတုိင္းဟာ ဒီလမ္းေတြမွာ လမ္းေလွ်ာက္ရတာ သေဘာက်ခဲ့တယ္
စူးစမ္းရွာေဖြဖုိ႔ရာ သူ႔စိတ္ကုိ လြတ္လပ္ခြင့္ေပးလုိက္တယ္
ဒီေနရာနဲ႔ပတ္သက္ျပီး အခ်ိန္မဲ့တစ္ခုခု ရွိေနပါတယ္
အုိင္းစတုိင္းရဲ႕ အေစာပုိင္း စိတ္ကူးခဲ့တဲ့အခ်ိန္ကတည္းက
ဒီေနရာမွာ ဘာတစ္ခုမွ တကယ္မေျပာင္းလဲခဲ့ပါဘူး
တစ္ေန႔ေတာ့ အလင္းနဲ႔ အဲဒါက ဘယ္ေလာက္ျမန္ျမန္
ခရီးသြားသလဲဆုိတာကုိ သူ စတင္စိတ္ကူးခဲ့ပါေတာ့တယ္
ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ရဲ႕ေန႔စဥ္ဘဝေတြထဲမွာ ေရြ႕လ်ားေနတဲ့
အရာဝတၳဳရဲ႕အလ်င္ကုိ တစ္ခုခုနဲ႔ႏႈိင္းယွဥ္ျပီး တုိင္းတာပါတယ္
ေရြ႕ေနတဲ့ဟာ မဟုတ္တဲ့ တစ္ခုခု
ေရြ႕လ်ားမႈမရွိတဲ့ စၾကၤာဝဠာထဲက တစ္ခုခု
ဥပမာ ကြ်န္ေတာ္က တစ္နာရီကုိ (၁ဝ) ကီလုိမီတာႏႈန္းနဲ႔ ေရြ႕လ်ားေနတယ္
ေျမျပင္ကုိ ႏႈိင္းယွဥ္ျပီးေပါ့
ဒါေပမယ့္ ကြ်န္ေတာ္ ေျပာခဲ့သလုိပါပဲ ေျမျပင္က ေရြ႕လ်ားေနတယ္
ကမၻာၾကီးက တစ္နာရီကုိ (၁၆ဝဝ) ကီလုိမီတာႏႈန္းနဲ႔ လွည့္ပတ္ေနတယ္
တစ္နာရီကုိ ကီလုိမီတာ (၁ဝဝဝဝဝ) ႏႈန္းနဲ႔
ေနကုိ လွည့္ပတ္ေနစဥ္အတြင္းမွာေပါ့
ေနကလည္း ဂလက္ဆီတစ္ေလွ်ာက္ တစ္နာရီကုိ
မီလီယံ ထက္ဝက္မုိင္ႏႈန္းနဲ႔ လွည့္ပတ္ေနတယ္
နဂါးေငြ႕တန္းဂလက္ဆီကလည္း စၾကၤာဝဠာတစ္ေလ်ာက္
တစ္နာရီကုိ မုိင္ေပါင္း (၁) သိန္းႏွင့္ထက္ဝက္ခန္႔ႏႈန္းနဲ႔ လွည့္ပတ္ေနျပန္တယ္
စၾကၤာဝဠာထဲမွာ ပုံေသရပ္ေနတဲ့ေနရာဆုိတာ မရွိပါဘူး
သဘာဝတရားၾကီးတစ္ခုလုံးက ေရြ႕လ်ားေနတယ္
အခ်ဳိ႕ေသာ ပကတိ စံႏႈန္းေတြဟာ
ႏႈိင္းရေရြ႕လ်ားမႈကုိဆန္႔က်င္ျပီး တုိင္းတာဖုိ႔
ငယ္ရြယ္တဲ့ အုိင္းစတုိင္းကုိေတာင္ အခက္ေတြ႕ေစခဲ့ပါတယ္
ဒါကေတာ့ အုိင္းစတုိင္း ငယ္ရြယ္စဥ္က
ျပဳစုမြမ္းမံခဲ့တဲ့ စာအုပ္ေလးပါ
ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ကုိ စာအုပ္တစ္အုပ္ေပးလုိက္ျပီး ကမၻာၾကီးကုိ ခင္ဗ်ား ေျပာင္းလဲေပးလုိက္တယ္
တစ္နည္းဆုိရင္ စၾကၤာဝဠာေတာင္မွေပါ့
ဒါကုိ ၾကည့္စမ္းပါအုံး... ဝါယာၾကဳိးတစ္ေလ်ာက္မွ
လွ်ပ္စစ္ရဲ႕ ဆန္းၾကယ္ဖြယ္အျမန္ႏႈန္းနဲ႔
အာကာသတစ္ေလ်ာက္ အလင္းရဲ႕အျမန္ႏႈန္းကုိ
ေဖာ္ျပတဲ့ ပထမဆုံး စာမ်က္ႏွာ ျဖစ္ပါတယ္
ဒီစာအုပ္မွာ အုိင္းစတုိင္းက ကေလးအျဖစ္
သူ သင္ယူခဲ့တာေတြကုိ အမွတ္ရေနခဲ့ပါတယ္
ေနာက္ျပီးေတာ့ ဒီေနရာမွာေပါ့ ပထမဆုံးအၾကိမ္လည္း ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္ႏုိင္မွာပါ
တကယ္လုိ႔ အလင္းအလ်င္နဲ႔ ခရီးသြားမယ္ဆုိရင္
ကမၻာၾကီးက ဘယ္လုိပုံစံရွိေနမလဲ သိခ်င္ခဲ့မိတယ္
ဒီအေၾကာင္းကုိ အုိင္စတုိင္း စဥ္းစားေလ
သူဟာ ျပသနာ တက္ေလေလပါပဲ
တကယ္လုိ႔ ခင္ဗ်ားဟာ အလင္းအလ်င္နဲ႔ ခရီးသြားေနတယ္လုိ႔ စိတ္ကူးၾကည့္မယ္ဆုိရင္
ေနရာတုိင္းမွာ ဝိေရာဓိေတြ ထြက္လာသလုိပါပဲ
အခမ္းနားဆုံး အခြင့္အာဏာေတြနဲ႔
အမွန္တရားလုိ႔ လက္ခံထားတဲ့အရာမ်ားဟာ
မွားယြင္းသြားတယ္ဆုိတာ သိရေတာ့
အုိင္းစတုိင္းဟာ ေရွာ့ျဖစ္သြားပါတယ္
ျမန္ႏႈန္းျမင့္အလ်င္နဲ႔ ခရီးသြားေနခ်ိန္မွာ
ေသခ်ာလုိက္နာရမယ့္ စည္းမ်ဥ္းေတြဆုိတာ ရွိေနပါတယ္
အဲဒီ စည္းမ်ဥ္းေတြကုိ အုိင္းစတုိင္းက "ရီေလတီပတီရဲ႕ မူလသေဘာတရာမ်ား" လုိ႔ေခၚခဲ့တယ္
ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ ေနာက္ဘက္မွာ ဆုိင္ကယ္ေပၚကေန
ျဖတ္ေမာင္းသြားတဲ့ အမ်ဳိးသမီးကုိ စိတ္ကူးၾကည့္လုိက္ပါ
သူမဟာ ဆုိင္ကယ္ေပၚကေန မဟာစၾကၤာဝဠာတေလ်ာက္
ေမာင္းႏွင္ေနတယ္လုိ႔ စိတ္ကူးၾကည့္လုိက္ပါ
အရာဝတၳဳက ေရြ႕လ်ားေနသည္ျဖစ္ေစ ဒါမွမဟုတ္ ရပ္နားေနသည္ျဖစ္ေစ
ေရြ႕လ်ားေနတဲ့အရာဝတၳဳမွ အလင္းဟာ
တူညီတဲ့ အလ်င္နဲ႔ပဲ ေရြ႕လ်ားပါတယ္
သူမရဲ႕အျမန္ႏႈန္းဟာ အလင္းအလ်င္ထဲ မေပါင္းထည့္ပါဘူး
သူမရဲ႕ ဆုိင္ကယ္ဆီမွ အလင္းဟာ
အလင္းအလ်င္နဲ႔ ခရီးသြားေနတုန္းပါပဲ
သဘာဝတရား အမိန္႔ေတြ
"အလင္းအလ်င္ထဲသုိ႔ ငါ့ရဲ႕အလ်င္ကုိ မေပါင္းထည့္ရာ"
ေနာက္ျပီးေတာ့ အလင္းအလ်င္ထက္
မည္သည့္အရာဝတၳဳမွ မုိမုိျမန္ဆန္စြာ ခရီးမသြားႏုိင္ပါဘူး
အလင္းအလ်င္နီးပါး ခရီးသြားတဲ့အျမန္ႏႈန္းကုိ
ရူပေဗဒမွာ တားဆီးထားတာမ်ဳိး ဘာတစ္ခုမွ မရွိပါဘူး
အလင္းအလ်င္ရဲ႕ (၉၉.၉) ရာခုိင္ႏႈန္းဆုိတာ အဆင္ေျပပါတယ္
ဒါေပမယ့္ ခင္ဗ်ား ဘယ္ေလာက္ပဲ ၾကဳိးစားပါေစ
ေနာက္ဆုံး ဒသမေနရာကုိ ဘယ္ေတာ့မွ ေရာက္မွာမဟုတ္ပါဘူး
စစ္မွန္မႈအတြက္ ယုတၱိတန္ဖုိ႔ရာ
စၾကၤာဝဠာ အျမန္ႏႈန္း ကန္႔သတ္ခ်က္ဆုိတာ ရွိရပါမယ္
အဲဒီရဲ႕ အက္ေၾကာင္းရာကေတာ့
အသံႏႈန္းထက္ ပုိမုိျမန္စြာ ေရြ႕လ်ားေနလုိ႔ပါပဲ
အဲဒါက အီတလီႏုိင္ငံ ေက်းလက္ေဒသမွာ
ေသးငယ္တဲ့ ဆုိနစ္ေပါက္ကြဲမႈအျဖစ္ ေရွာ့လႈိင္းျဖစ္ေစလုိက္ပါတယ္
မုိးျခိမ့္သံဆုိတာ အဲသလုိပဲ အလုပ္လုပ္ပါတယ္
ျဖတ္သြားတဲ့ အသံထက္ျမန္တဲ့ ဂ်က္ေလယာဥ္လည္း အတူတူပါပဲ
ဒီေတာ့ အလင္းအလ်င္က အသံႏႈန္းထက္
ဘာျဖစ္လုိ႔ ပုိျပီး အတားအဆီး ျဖစ္ရတာပါလိမ့္
အေျဖကေတာ့ အလင္းအလ်င္ဟာ အသံထက္ တစ္စကၠန္႔မွာ အဆေပါင္းသိန္းခ်ီျပီး
ျမန္ဆန္တာေၾကာင့္ေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး
ပထမဆုံး ဆူပါဆုိးနစ္ ဂ်က္ေလယာဥ္ကုိ တည္ေဆာက္ရသလုိ
အင္ဂ်င္နီယာျပသနာတစ္ခုေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး
အဲဒီအစား အလင္း အတားအဆီးဆုိတာ
သဘာဝတရားရဲ႕ အေျခခံနိယာမတစ္ခုပါပဲ
ျဒပ္ဆြဲငင္အားလုိပဲေပါ့
အုိင္းစတုိင္းဟာ ကမၻာအတြက္ သူ႔ရဲ႕ ပကတိ ေနာက္ခံစိတ္ကူးကုိ ေတြ႕ရွိခဲ့ပါတယ္
ဒီလုိ ခုိင္မာတဲ့ မ႑ိဳင္ဟာ မဟာစၾကၤာဝဠာရဲ႕
ေရြ႕လ်ားမႈေတြအတြင္း ေရြ႕လ်ားမႈအားလုံးနဲ႔ ဆက္ႏြယ္ပါတယ္
အလင္းဟာ ျမန္ဆန္စြာ ေရြ႕လ်ားပါတယ္
မူရင္းေရြ႕လ်ားေနတာက ဘယ္ေလာက္ ျမန္ဆန္စြာ ေရြ႕လ်ားတယ္ ဒါမွမဟုတ္ ဘယ္ေလာက္ေႏွးေကြးစြာ ေရြ႕လ်ားတယ္ဆုိတာ အေၾကာင္းမဟုတ္ပါဘူး
အလင္းအလ်င္ဆုိတာ မည္သည့္အရာနဲ႔ပဲ ႏႈိင္းယွဥ္ျပီးေတာ့ျဖစ္ပါေစ ပုံေသပါပဲ
အလင္းနဲ႔ ဘယ္အရာကုိမွ မဖမ္းဆီးႏုိင္ဖူးပါဘူး
ဒီလုိ သဘာဝနိယာမအေၾကာင္းဆုိတာ
သူတုိ႔ဟာ မက်ဳိးပ်က္ႏုိင္ပါဘူး
ရူပေဗဒပညာရွင္ေတြရဲ႕အလုပ္ကေတာ့ အဲဒီပညာေတြကုိ ရွာေဖြေဖာ္ထုတ္ဖုိ႔ပါပဲ
အဲဒါေတြက ဓေလ့စရုိက္တစ္ခုမွ ဓေလ့စရုိက္တစ္ခုသုိ႔ အခ်ိန္တစ္ခုမွ အခ်ိန္တစ္ခုဆီသုိ႔
ေျပာင္းလဲျခင္းမရွိတဲ့အရာေပါ့
စၾကၤာဝဠာတေလ်ာက္လည္း မွန္ကန္ေနရမယ္
ဒါေၾကာင့္လည္း အလင္းအလ်င္နီးပါးျဖစ္လာခ်ိန္မွာ
ကဂ်ဳိးကေဂ်ာင္အရာေတြျဖစ္လာတယ္လုိ႔ အုိင္းစတုိင္း ျပခဲ့တာေပါ့
အလင္းအလ်င္နီးပါး ခရီးသြားတယ္ဆုိတာ
လူ႔သက္တမ္းကုိ တုိးျမွင့္တဲ့ အမ်ဳိးအစားပါပဲ
ဘာေၾကာင့္ဆုိ ခင္ဗ်ားရဲ႕ ဇီဝနဲ႔ဆုိင္တဲ့နာရီဟာ
ခင္ဗ်ားေနာက္မွာက်န္ခဲ့တဲ့အရာနဲ႔ ႏႈိင္းယွဥ္လုိက္ရင္ ေႏွးေကြးသြားတာမုိ႔ပါပဲ
ဒါမ်ဳိးဆုိတာ ရာစုႏွစ္တစ္ခုေလာက္ အသက္ရွင္ေနထုိင္တဲ့
လူသားေတြ ဒါမွမဟုတ္ ၾကယ္ေတြဆီ ခရီးဆန္႔မယ့္
လက္ေတြ႕က်က်ဆန္တဲ့ လူသားေတြကုိ အက်ဳိးျပဳႏုိင္တန္ေကာင္းပါရဲ႕
အာကာသအခ်ိန္ရဲ႕ မ်က္လွည့္ျပကြက္ဟာ
တကယ္ဆုိ ရူးေၾကာင္ေၾကာင္ ျဖစ္သြားတဲ့ေနရာေပါ့
(၁၉) ရာစုေခတ္ နကၡတၱပညာရွင္ ဝီလီယံ ဟာရွယ္ဆုိတာ
စၾကၤာဝဠာရဲ႕ ထူးဆန္းဖြယ္ရာေတြကုိ သူ႔သားေလးနဲ႔
မွ်ေဝေပးခ်င္တဲ့ လူတစ္ေယာက္ေပါ့
တခ်ိန္တုန္းက ေဖေဖမွာ အရမ္းေတာ္တဲ့ တပည့္တစ္ေယာက္ ရွိခဲ့ဖူးပါတယ္
လီတ္မွာေနထုိင္တဲ့ နကၡတၱပညာရွင္တစ္ေယာက္
နာမည္ကေတာ့ ဂြ်န္ မီရွယ္ေပါ့ကြယ္
သင္ ကေလးဘဝအရြယ္မွာ သနားစရာလူက ဆုံးသြားခဲ့တယ္
ဘုရားသခင္က သူ႔ရဲ႕ဝိဥာဥ္ကုိ အနားေပးလုိက္တယ္
အခ်ဳိ႕ေသာၾကယ္ေတြဟာ မျမင္ႏုိင္ဘူးလုိ႔
သူ ေၾကျငာခဲ့ပါတယ္
သူတုိ႔ တကယ္ တည္ရွိပါတယ္ ဒါေပမယ့္ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ ဘယ္ေတာ့မွ ျမင္ရမွာ မဟုတ္ပါဘူး
မီခ်ယ္က သူတုိ႔ေတြကုိ "ၾကယ္နက္မ်ား" လုိ႔ ေခၚခဲ့တယ္
ေလးစားသမႈနဲ႔ပါ ေဖေဖ
ေသခ်ာတာကေတာ့ ေဖေဖ့သူငယ္ခ်င္းလည္း မွားခဲ့ပါတယ္
သူတုိ႔ကုိ ဘယ္သူ႔မွ မျမင္ႏုိင္ဘူးဆုိရင္
သူတုိ႔တည္ရွိေၾကာင္း ဘယ္လုိသိႏုိင္ပါ့မလဲ
အဲဒီေျခရာေတြကုိ ခ်န္ခဲ့တဲ့လူကုိ ျမင္မိသလား ဂြ်န္
ဘာျဖစ္လုိ႔လဲ ေဖေဖ ဟင္အင္း
သားလည္း မျမင္မိပါဘူး
ဒါေပမယ့္ သူ တည္ရွိေၾကာင္း သား သိသလား
ဂြ်န္ မီခ်ယ္ဆုိတာ ခင္ဗ်ား ဘယ္တုန္းကမွ ၾကားဖူးခ်င္မွၾကားဖူးမယ့္
အခမ္းနားဆုံးသိပၸံပညာရွင္ေတြက တစ္ေယာက္ျဖစ္ပါတယ္
သူဟာ (၁၈) ရာစု အဂၤလန္ႏုိင္ငံမွာ ေနထုိင္ အလုပ္လုပ္ခဲ့ပါတယ္
တကယ္လုိ႔ သူသာ ပုံတူပန္းခ်ီကားတစ္ခုအတြက္ ထုိင္ခဲ့မယ္ဆုိရင္ ဘယ္ေတာ့မွ တည္ရွိမွာ မဟုတ္ပါဘူး
တခါတုန္းကဆုိရင္ သူဟာ ခုလုိ နာမည္တစ္ခုနဲ႔ ေဖာ္ျပခံခဲ့ရပါတယ္
"အရပ္ပုျပီး ေသးငယ္ေသာလူ
အသားမည္းျပီး ဝေသာသူ"
မီခ်ယ္ဟာ အရမ္းၾကီးတဲ့ ၾကယ္တစ္စင္းကုိ စိတ္ကူးခဲ့တယ္
အရမ္းထုထည္မ်ားေတာ့ သူ႔ရဲ႕ျဒပ္ဆြဲအားကေန
အလင္းေတာင္ မလြတ္ေျမာက္ႏုိင္ပါဘူး
ၾကယ္နက္ကုိ ခင္ဗ်ား ရွာႏုိင္လား
ခင္ဗ်ားမ်က္လုံးနဲ႔ သူတုိ႔ကုိ တုိက္ရုိက္ မျမင္ႏုိင္ပါဘူး
ဒါေပမယ့္ အဲဒါက စၾကၤာဝဠာ ကမ္းေျခမွာ
ေျခရာ ခ်န္ထားႏုိင္ေကာင္းတယ္
ၾကယ္နက္အခ်ဳိ႕ကုိ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ ေျခရာခံႏုိင္မယ္လုိ႔
မီခ်ယ္က သိခဲ့ပါတယ္ ဘာေၾကာင့္ဆုိ သူတုိ႔ရဲ႕ ျပင္းထန္လြန္းတဲ့ ျဒပ္ဆြဲအားေၾကာင့္ေပါ့
တကယ္လုိ႔ အနီးအနားမွ ပုိေသးျပီး ေတာက္ပတဲ့
မိတ္ေဆြၾကယ္အနား ျဖစ္လာခဲ့မယ္ဆုိရင္
အဲဒီၾကယ္ဟာ အနီးအနားက ဘာမွမရွိတဲ့ေနရာမွာ
လွည့္ပတ္ေနပါလိမ့္မယ္
ဒါကုိ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ မျမင္ႏုိင္ေပမယ့္
အဲဒီနားမွာ ထုထည္မ်ားတဲ့တစ္ခုခုရွိမွန္း
ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ သိရမွာပါ
ၾကယ္နက္တစ္စင္း
ဒါမွမဟုတ္ ဒီေန႔အေခၚ တြင္းနက္ေပါ့
တြင္းနက္တစ္ခုက ဘယ္လုိပုံစံရွိျပီး
အထဲမွာဆုိရင္ ဘယ္လုိပုံစံ ရွိေနမလဲ
အဲဒီထဲ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ သြားမွာပါ ဒါေပမယ့္ အရင္ဆုံး
ကြ်န္ေတာ့္ဇာတိျမဳိ႕ေလးဆီ ခဏ ဝင္နားၾကည့္ရေအာင္
နယူးေယာက္ျမဳိ႕
ကြ်န္ေတာ့္အတြက္ အရာအားလုံးက
ပုံေသလႈပ္ရွားမႈေတြလုိ႔ ထင္ရတဲ့ေနရာေလးေပါ့
ကြ်န္ေတာ့္ဘဝရဲ႕ အေတာ္မ်ားမ်ားကုိ ဒီမွာေနခဲ့ပါတယ္
ျမင္စရာ အသစ္ေတြ အျမဲတမ္း တစ္ခုခုရွိေနတတ္ပါတယ္
ဒါေပမယ့္ တစ္ခုကေတာ့ ဘယ္ေတာ့မွ မေျပာင္းလဲပါဘူး... ျဒပ္ဆြဲအား
ကမၻာေျမေပၚက ျဒပ္ဆြဲအားဟာ လြန္ခဲ့တဲ့ႏွစ္ေပါင္း
(၄) ဘီလီယံခြဲကတည္းက အတူတူပဲ ျဖစ္ပါတယ္
ဒါေပမယ့္ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ ဒီေန႔ ေျပာင္းလဲလုိက္မယ္ဆုိရင္ေကာ
ျဒပ္ဆြဲအားဆုိတာ အာကာသအခ်ိန္ရဲ႕ပုံစံထဲက
မူပ်က္သြားတဲ့ အရာတစ္ခုပါပဲ
အုိင္စတုိင္း ေဖာ္ျပခဲ့သလုိေပါ့
အာကာသဆုိတာ ဆန္႔ႏုိင္ က်ဳံ႕ႏုိင္ျပီး
အကန္႔အသတ္မရွိ ေကြးေကာက္ႏုိင္ပါတယ္
တကယ္လုိ႔ ကမၻာရဲ႕အရြယ္အစား ဒါမွမဟုတ္ သိပ္သည္းဆ
အေျပာင္းအလဲ နည္းနည္းေလး ျဖစ္လာတယ္ဆုိရင္ေတာင္
ျဒပ္ဆြဲအားလည္း ေျပာင္းလဲမွာပဲ ျဖစ္ပါတယ္
ျဖစ္ႏုိင္ေျခေတြကေတာ့ အနႏၱအတုိင္းအတာ ရွိေနပါတယ္
နယူးေယာက္ျမဳိ႕ဟာ ကမၻာေျမရဲ႕ဆြဲငင္အားထဲမွာ
အိမ္တစ္ခုလုိ ခံစားမိေစပါတယ္
"(၁) ဂ်ီ" လုိ႔ေခၚတယ္
အဲဒီလမ္းမေတြထဲက ျဒပ္ဆြဲအားကုိ ထုတ္လုိက္မယ္ဆုိပါစုိ႔
လူေတြနဲ႔ အရာဝတၳဳေတြဟာ ပ်ံတက္သြားဖုိ႔
အဆင္သင့္အေနအထား ျဖစ္ေနပါလိမ့္မယ္
အခုေတာ့ ျဒပ္ဆြဲအားကုိ ထပ္ေပါင္းလုိက္ရင္ ဘာျဖစ္မလဲ
ေျပာရရင္ (၈) သုိ႔မဟုတ္ (၉) ဂ်ီေပါ့
သနားၾကင္နာမႈ မရွိေတာ့ပါ
ဧရိယာကုိ စြန္႔ခြာၾကပါစုိ႔
ဒါကေတာ့ စစ္ေလယာဥ္မႈးတစ္ေယာက္
အျမန္ႏႈန္းနဲ႔ေမာင္းေနစဥ္မွာ ၾကဳံေတြ႕ရမယ့္ g-force ပါပဲ
ဒီလုိမ်ဳိး မိနစ္အနည္းငယ္ဆုိတာ ခင္ဗ်ားကုိ မထိခုိက္ေစႏုိင္ပါဘူး
ဒါေပမယ့္ သက္ေတာင့္သက္သာေတာ့ ျဖစ္ေစမွာ မဟုတ္ပါ
(၁ဝဝ,ဝဝဝ) ဂ်ီ ဆုိရင္
မီးသတ္ပုိက္ေတာင္မွ သူ႔ရဲ႕မ်ားစြာေသာ အေလးခ်ိန္ေၾကာင့္
ပ်က္စီးျပဳိကြဲသြားမွာ ျဖစ္ပါတယ္
ဒါေပမယ့္ သိန္းေပါင္းမ်ားစြာေသာ ဂ်ီဆုိရင္ေတာ့
အလင္းေတာင္မွ ျဒပ္ဆြဲအားထဲ ဒူးေထာက္သြားရပါတယ္
အလင္းဟာ သူ႔ရဲ႕ ပုံေသအလ်င္နဲ႔ ေရြ႕လ်ားႏုိင္ပါေသးတယ္
ဒါေပမယ့္ မလြတ္ေျမာက္ႏုိင္ေတာ့ပါဘူး
မီခ်ယ္ရဲ႕ ၾကယ္နက္...
ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ရဲ႕ တြင္းနက္
ေနာက္ျပီးေတာ့ အနီးဆုံးတစ္ခုဟာ ခင္ဗ်ားထင္ထားတာထက္ ပုိနီးႏုိင္ပါတယ္
ၾကယ္တုိင္းဟာ တြင္းနက္ မျဖစ္ႏုိင္ပါဘူး
အဆေပါင္းေထာင္ခ်ီျပီး ၾကီးမားတဲ့တစ္ခုကသာလ်င္ လုံေလာက္မွာပါ
အနီးဆုံးတစ္ခုကေတာ့ ကမၻာေျမကေန အလင္းႏွစ္ (၁ဝဝ) အကြာအေဝးမွာ ရွိႏုိင္ပါတယ္
တြင္းနက္ေတြဆုိတာ သိပၸံဇာတ္ကားေတြထဲကလုိ စၾကၤာဝဠာအမႈိက္စုပ္စက္ေတြ မဟုတ္ပါဘူး
သူတုိ႔ဟာ မေမ်ာ္လင့္ႏုိင္တဲ့ ကမၻာေတြဆီလည္း ဝါးမ်ဳိသြားတာမ်ဳိး မဟုတ္ပါဘူး
သူတုိ႔ဆီပဲ ခင္ဗ်ား ေရာက္သြားမွာပါ
ဒါေပမယ့္ တကယ္လုိ႔ ခင္ဗ်ား ေရာက္သြားရင္
ဒါဟာ ခင္ဗ်ား ေနာက္ဆုံးအေနနဲ႔ ျမင္ရမယ့္အရာပဲ ျဖစ္သြားႏုိင္ပါတယ္
ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ကုိ ခုခံေနတဲ့ ျဒပ္ဆြဲအား ဂ်ီ မီလီယံအနည္းငယ္ ရွိခဲ့ပါတယ္
ဒီအရာက အလင္းကုိစုပ္တယ္ဆုိတာ မေမ့လုိက္ပါနဲ႔
ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ အေဝးမွာ ေနရမယ္
ၾကယ္ဘီလူးေတြဟာ သူတုိ႔ရဲ႕အတြင္းပုိင္း နယူကလိယားေလာင္စာ ကုန္ဆုံးခ်ိန္မွာ
သူတုိ႔ရဲ႕ ကုိယ္ပုိင္ အတြင္းဘက္ဆီဆြဲကန္တဲ့ ျဒပ္ဆြဲအားကုိ
ထိန္းထားဖုိ႔ လုံေလာက္တဲ့အပူ မေပးစြမ္းႏုိင္ေတာ့ပါဘူး
ထုထည္အၾကီးမားဆုံးၾကယ္ေတြဟာ အေမွာင္ထုေတြဆီ ျပဳိလဲတယ္
သူတုိ႔ေနာက္မွာ ျဒပ္ဆြဲအားတစ္ခုတည္းကုိသာ ခ်န္ထားေပးပါေတာ့တယ္
ဒီတြင္းနက္ဟာ ဆူပါဘီလူး ၾကယ္အေလာင္းကုိ
ဖုံးအုပ္လုိက္ပါတယ္
ၾကယ္ကုိယ္တုိင္လည္း ေသးငယ္သြားလုိက္တာ
ဒီအေမွာင္ထည္ထက္ေတာင္ ပုိေသးသြားျပီး
အက်ယ္ (၆၄) ကီလုိမီတာပဲ ရွိပါေတာ့တယ္
ဒါကေတာ့ ပထမဆုံး တြင္းနက္ကုိ ရွာေဖြမိတာပါ...
ဆုိင္နစ္ X-1
အရမ္းေသးငယ္ျပီး ေမွာင္ေနတဲ့ အေဝးဆီက
တစ္ခုခုကုိ ကမၻာေျမကေန ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ ဘယ္လုိရွာေဖြရပါ့မလဲ
ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ အျခားအလင္းအမ်ဳိးအစားျဖစ္တဲ့ X-ray ကုိ ၾကည့္ခဲ့ၾကပါတယ္
X-ray အလင္းမွာဆုိရင္ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ အျပာေရာင္ၾကယ္ေတြကုိ မျမင္ရေတာ့ပါဘူး
ဘာေၾကာင့္ဆုိ အဲဒီရဲ႕မ်က္ႏွာျပင္က (၃ဝဝဝဝ) ဒီဂရီ ပူျပင္းေနတာမုိ႔ပါပဲ
ဒါေပမယ့္ တြင္းနက္ပတ္ဝန္းက်င္နားက ဓါတ္ေငြ႕အခ်ပ္ဟာ
အပူခ်ိန္ (၁ဝဝ) မီလီယံ ဒီဂရီမွာ ေတာက္ပတဲ့ X-ray ကုိ ထုတ္ေပးေနလုိ႔ပါ
ဝီလီယံ ဟာရွယ္ ရွာေဖြေတြ႕ရွိခဲ့သလုိပဲ
မ်ားစြာေသာၾကယ္ေတြဟာ ဒြိၾကယ္စနစ္ပုံစံ ျဖစ္လာဖုိ႔ နီးစပ္လွပါတယ္
ဒါေပမယ့္ တကယ္လုိ႔ အဲသလုိစုံတြဲထဲက မန္ဘာတစ္ခုဟာ ၾကီးမားျပီး အျခားတစ္ခုက
ေသးငယ္ေနမယ္ဆုိရင္
ပုိေသးတဲ့တစ္ခုဟာ ပုိၾကီးတဲ့ေဆြမ်ဳိးရဲ႕
ေလထုကုိ စားသုံး စီးဆင္းေစႏုိင္ပါတယ္
အဲဒီစုိးရိမ္ဖြယ္ ဆက္သြယ္မႈဟာ ႏွစ္ေပါင္းသိန္းခ်ီျပီး ၾကာေညာင္းႏုိင္ပါတယ္
ပုိၾကီးတဲ့ၾကယ္ရဲ႕ေလထုဟာ ခရုပတ္ပုံစံ
တုိးပြားလာတဲ့အခ်ပ္ျပားဆီကေန တြင္းနက္ထဲ
သြန္းေလာင္းေပးပါတယ္
စုိးမုိးလာတဲ့ျဒပ္ဆြဲအားဟာ ၾကယ္ျပာရဲ႕ဓါတ္ေငြ႕ကုိ
အရွိန္ျမွင့္တင္ေပးလုိက္ျပီး အာကာသအခ်ိန္ေဘာင္အနားသုိ႔
ျဖတ္သန္းကာ ေသမင္းခရုပတ္လမ္းလုိ ျဖစ္ေစလုိက္တယ္
ေနာက္တခါ ဘယ္ေတာ့မွ မျမင္ရေတာ့ပါဘူး
တြင္းနက္ကေန အျခားေသာစၾကၤာဝဠာကုိ ခြဲထုတ္ေပးလုိက္တဲ့
နယ္နမိတ္ကုိေတာ့ ျဖစ္ရပ္ မုိးကုတ္စက္ဝုိင္းလုိ႔ ေခၚပါတယ္
ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ဆီက ျမင္ကြင္းမွာေတာ့ အခ်ပ္ျပားထဲက ျဒပ္ထုေတြဟာ
ျဖစ္ရပ္ မုိးကုတ္စက္ဝုိင္းဆီ ခ်ဥ္းကပ္လာတာနဲ႔ ေႏွးေကြးသြားပါမယ္
အဲဒီကုိ ဘယ္ေတာ့မွ မေရာက္ေတာ့ပါဘူး
ဒါေပမယ့္ တကယ္လုိ႔ ခင္ဗ်ားက အဲဒီ ခရုပတ္ပုံဓါတ္ေငြ႕ေပၚ စီးေမ်ာ့ေနတယ္ဆုိရင္...
ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့ အၾကံေပးမွာ မဟုတ္ပါဘူး...
ခင္ဗ်ားဟာ ျဖစ္ရပ္မုိးကုတ္စက္ဝုိင္းမွာ တစ္စကၠန္႔အတြင္း
ျပန္လမ္းမရွိတဲ့ ရွာေဖြေတြ႕ရွိျခင္းမရွိတဲ့ တုိင္းျပည္ဆီ ရြက္လႊင့္ေနပါလိမ့္မယ္
ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ ဒါဇင္ေပါင္းမ်ားစြာေသာ ဂလက္ဆီေတြရဲ႕အလယ္ဗဟုိကုိ ရွာေဖြခဲ့ပါတယ္
ေနာက္ေတာ့ ရွာေဖြလုိက္တုိင္းလည္း အင္အားၾကီး တြင္းနက္ကုိ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ ေတြ႕ခဲ့ရတာပါပဲ
ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ရဲ႕ ကုိယ္ပုိင္ဂလက္ဆီလည္း ျခြင္းခ်က္မရွိပါဘူး
ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ရဲ႕ဂလက္ဆီမွ အလယ္ဗဟုိနဲ႔အနီးဆုံးၾကယ္ေတြဟာ
တစ္နာရီးကုိ (၄ဝ) မီလီယံ ကီလုိမီတာႏႈန္းနဲ႔ ေျပးလႊားေနပါတယ္
ဘယ္အရာက သူတုိ႔ကုိ အရမ္းျမန္ဆန္ေစပါလိမ့္
ယုတၱိတန္တဲ့ တစ္ခုတည္းေသာ ေျဖရွင္းခ်က္ကေတာ့
ေနအစင္းေပါင္း (၄) မီလီယံ ထုထည္ရွိတဲ့ တစ္ခုခုဟာ
အလယ္ဗဟုိမွာ တည္ရွိေနလုိ႔ပါပဲ
ဒီေတာ့ ေနအစင္းေပါင္း (၄) သိန္းရဲ႕ ေတာက္ပတဲ့အလင္းေရာင္ေတြက ဘယ္မွာလဲ
ဒါကုိ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ မျမင္ႏုိင္တာမုိ႔
အဲဒါက တြင္းနက္တစ္ခုထဲမွာ ပိတ္မိေနတာ ျဖစ္ရမယ္
ကမၻာေျမက လုံျခဳံသက္သာရာအတြက္ လုံေလာက္တဲ့အကြာအေဝးမွာ ရွိေနပါတယ္
အျခားကမၻာေတြကေတာ့ ကံမေကာင္းေလာက္ပါဘူး
တကယ္လုိ႔ တနည္းနည္းနဲ႔ ခင္ဗ်ားဟာ ျဖစ္ရပ္ မုိးကုတ္စက္ဝုိင္းတေလ်ာက္
အႏၱရာယ္မ်ားလွတဲ့ ခရီးမွာ အသက္ရွင္ခဲ့ရင္
ခင္ဗ်ားဟာ ေနာက္ျပန္လွည့္ျပီး အနာဂါတ္စၾကၤာဝဠာရဲ႕
သမုိင္းတစ္ခုလုံးကုိ ခင္ဗ်ားမ်က္စိေရွ႕မွာ
ျမင္ေတြ႕ႏုိင္ပါလိမ့္မယ္
ဘယ္လုိလဲ
ဘာေၾကာင့္ဆုိ အာကာသအခ်ိန္ဟာ တြင္းနက္တစ္ခုရဲ႕ ျပင္းထန္လွတဲ့ျဒပ္ဆြဲအားေၾကာင့္
ေကြးေကာက္သြားတာမုိ႔ အခ်ိန္ဟာ အကန္႔အသတ္ဆီသုိ႔
ဆန္႔ကားသြားလုိ႔ပါပဲ
ဒါေပမယ့္ ခင္ဗ်ားေရွ႕မွာဆုိ ဘာျဖစ္ေနမလဲ
အဲဒီကုိ မသြားခင္ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ဟာ သိပၸံပညာေတြ
စုိးမုိးမထားတဲ့ နယ္ေျမဆီဝင္ေနျပီဆုိတဲ့အေၾကာင္း ခင္ဗ်ားကုိ သတိေပးသင့္ပါတယ္
ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ သိရသမွ်အတြက္ကေတာ့ တြင္းနက္ရဲ႕အလယ္ဗဟုိမွာ
ရွာေဖြေတြ႕ရွိထားျခင္းမရွိေသးတဲ့ ရုပေဗဒေတြ တည္ရွိႏုိင္ေကာင္းပါတယ္
ဒါေပမယ့္ ေနာက္လာမည့္ အုိင္းစတုိင္း ေရာက္မလာခင္
စိတ္ကူးအေတြ႕နယ္ ခ်ဲၾကည့္ၾကရေအာင္ပါ
ဒါကေတာ့ (၁၈) ရာစုႏွစ္ထဲက ဂြ်န္ မီခ်ယ္
ပထမဆုံးေတြးခဲ့တဲ့ ၾကယ္နက္ေတြပါပဲ
ေနာက္ျပီးေတာ့ အုိင္းစတုိင္းက သူ႔ရဲ႕ သီအုိရီကုိ ဘယ္လုိေတြ႕ရွိခဲ့တယ္...
တေစၦေတြကုိ ေဖေဖ ယုံၾကည္လား
ႏုိး ႏုိး ႏုိး လူသားေတြယုံၾကည္တဲ့ တေစၦမ်ဳိး မဟုတ္ပါဘူး
ဟင္အင္း လုံးဝ မယုံၾကည္ပါဘူး
ဒါေပမယ့္ ၾကည့္စမ္းပါအုံး သားေလး
သူတုိ႔ေတြျပည့္ေနတဲ့ ေကာင္းကင္ကုိ ၾကည့္လုိက္ပါ
တကယ္လုိ႔ တြင္းနက္ထဲကခရီးစဥ္မွာ ခင္ဗ်ား အသက္ရွင္ခဲ့မယ္ဆုိရင္
ခင္ဗ်ားဟာ အျခားေသာေနရာဆီ ေရာက္သြားႏုိင္ပါတယ္
ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ကုိယ္ပုိင္စၾကၤာဝဠာထဲက အခ်ိန္ဟာ
ရီေလတီပတီရဲ႕ ပထမဆုံး ဗ်ာဒိတ္ေတာ္ကုိ ပိတ္ပင္ခဲ့တယ္...
သင္သည္ အလင္းထက္ လ်င္ျမန္စြာ ခရီးမသြားႏုိင္ေပ
အာကာသကုိျဖတ္ျပီး အလင္းထက္ ဘယ္အရာမွ် ျမန္ျမန္ မေရြ႕လ်ားႏုိင္ပါဘူး
ဒါေပမယ့္ အာကာသဆုိတာ ဗလာနိတၳိ မဟုတ္ပါဘူး
သူ႔ရဲ႕ ဂုဏ္သတၱိဟာ ျပန္႔ကား က်ဳံ႕ဝင္ျပီး မူလအေနထားကေန ယုိယြင္းႏုိင္ပါတယ္
အဲသလုိျဖစ္လာရင္ အခ်ိန္ဆုိတာလည္း မူလအေနအထားကေန ယုိယြင္းႏုိင္တာပါပဲ
အာကာသနဲ႔အခ်ိန္ဆုိတာ ထပ္တူညီတဲ့ အကာသအခ်ိန္ရဲ႕
ပုံပန္းသြင္ျပင္ႏွစ္ခုပဲလုိ႔ ရွာေဖြေတြ႕ရွိခဲ့ပါတယ္
အာကာသအခ်ိန္ကုိယ္တုိင္ကလည္း ခင္ဗ်ားကုိ မည္သည့္ေနရာ မည္သည့္အျမန္ႏႈန္းနဲ႔မဆုိ
ေခၚေဆာင္ႏုိင္ေလာက္ေအာင္ ပုံပန္းသြင္ျပင္ ယုိယြင္းပ်က္စီးႏုိင္ပါတယ္
တြင္းနက္ေတြဟာ စၾကၤာဝဠာတစ္ေလွ်ာက္က လႈိဏ္ေခါင္းေတြ ျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္
ဒီလုိ ဂလက္ဆီၾကား လမ္းသြယ္စနစ္မွသည္
အာကာသအခ်ိန္ရဲ႕ အေဝးဆုံးေနရာေတြထိ ခရီးဆန္႔ႏုိင္မွာပါ
ဒါမွမဟုတ္ ပုိျပီးအံ့ၾသဖြယ္ေကာင္းတဲ့ ေနရာေလးေတြကုိေတာင္ ေရာက္ရွိသြားႏုိင္ပါတယ္
ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ကုိ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ကုိယ္တုိင္ အတူတကြ ေတြ႕ႏုိင္မွာပါ မတူညီတဲ့ စၾကၤာဝဠာနဲ႔ေပါ့
ဒါေပမယ့္ စၾကၤာဝဠာတစ္ခုလုံးက တြင္းနက္တစ္ခုထဲ ဘယ္လုိမ်ား ဆံ့ပါမလဲ
အဲဒါက ကြ်န္ေတာ္တုိ႔စၾကၤာဝဠာရဲ႕ ေသးငယ္တဲ့ အစိတ္အပုိင္းတစ္ခုပဲလား
ဒါကေတာ့ အာကာသအခ်ိန္ရဲ႕ ေနာက္ထပ္ မ်က္လွည့္တစ္ခုပါပဲ
တြင္းနက္တစ္ခုရဲ႕ ျဒပ္ဆြဲငင္အား အျပဳအမူဟာ
စၾကၤာဝဠာတစ္ခုလုံးရဲ႕ အာကာသထဲကုိ ေကြးေကာက္ေစႏုိင္ပါတယ္
ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ရဲ႕ အနီးအနားျဒပ္ဆြဲအားက ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ကုိ ဆြဲယူႏုိင္ေလာက္ပါရဲ႕
ဒါေပမယ့္ ျပဳိလဲေနတဲ့ၾကယ္တစ္စင္းထဲမွာ
ျဖစ္ပ်က္ေနတာနဲ႔ႏႈိင္းယွဥ္မယ္ဆုိရင္ တကယ္ပဲ အားနည္းလွပါတယ္
ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ သိရသေလာက္
ၾကယ္ဘီလူးတစ္စင္းဟာ တြင္းနက္အျဖစ္ ျပဳိကြဲခ်ိန္မွာ
အလယ္ဗဟုိက အင္မတန္မွ သိပ္သည္းမႈနဲ႔ဖိအားဟာ
မဟာေပါက္ကြဲမႈကုိ ျဖစ္ေစလုိက္တယ္ ဒါဟာ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ရဲ႕စၾကၤာဝဠာကုိ ျဖစ္ေစလုိက္တာေပါ့
ေနာက္ျပီးေတာ့ တြင္းနက္တစ္ခုအထဲက စၾကၤာဝဠာတစ္ခုဟာ
အဲဒါရဲ႕ ကုိယ္ပုိင္တြင္းနက္ေတြကုိ ျဖစ္ေစႏုိင္မွာပါ
အဲဒါေတြက အျခားေသာစၾကၤာဝဠာေတြဆီ ဦးတည္ႏုိင္ပါတယ္
ဒါဟာ စၾကၤဝဠာျဖစ္လာပုံ ျဖစ္ႏုိင္ေကာင္းပါတယ္
ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ သိသမွ်အတြက္ကေတာ့
တကယ္လုိ႔ ခင္ဗ်ားဟာ တြင္းနက္တစ္ခုရဲ႕ အထဲမွာ ဘာေတြျဖစ္ပ်က္ေနသလဲ ေတြ႕ခ်င္ရင္
ခင္ဗ်ား ေဘးနားကုိသာ ၾကည့္လုိက္ပါ
ဝီလီယံ ဟာရွယ္က ေနမင္းနဲ႔ သူ႔ရဲ႕ျဂဳိလ္ေတြဟာ
နဂါးေငြ႕တန္းၾကယ္စုကုိ လွည့္ပတ္ေနတယ္ဆုိတာ ရွာေဖြဖုိ႔ ခရီးသြားခဲ့ပါတယ္
သူ႔ရဲ႕သားေလး ဂြ်န္ကေရာ ဘာျဖစ္ခဲ့ပါသလဲ
သူဟာ ၾကီးမားတဲ့သိပၸံပညာရွင္ျဖစ္လာဖုိ႔ ေမြးဖြားခဲ့တယ္
သူ႔အေဖရဲ႕အသိပညာေတြကေနတဆင့္ သူ႔ရဲ႕ အာကာသနက္နက္ေတြထိ စူးစမ္းရွာေဖြမႈေတြဟာ
ယေန႔ေခတ္ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ အသုံးျပဳေနေသာ ဂလက္ဆီေတြကုိ အမ်ဳိးအစားခြဲတဲ့
အေျခခံ စံနမူနာမ်ား ျဖစ္လာပါတယ္
ဝီလီယံ က်န္းမာေရး ခ်ဴခ်ာလာခ်ိန္မွာ ဂြ်န္ဟာ သူ႔ေဘးနားမွာ ေနေပးခဲ့တယ္
ရွည္လ်ားတဲ့ ညတာေတြ တေလ်ာက္
ၾကယ္ေတြကုိ ရိတ္သိမ္းဖုိ႔ တယ္လီစကုတ္အနားမွာေပါ့
သူ႔အေဖ ဆုံးပါးသြားခ်ိန္မွာ သူ႔ရဲ႕ ကဗၺည္းကုိ ေရးသားခဲ့ပါတယ္...
"သူဟာ ေကာင္းကင္ဘုံနံရံကုိ ခ်ဳိးေဖာက္ခဲ့တယ္"
ဂြ်န္ဟာ သူ႔အေဖနဲ႔ရွိခဲ့တဲ့ အဲဒီေႏြညေတြအေၾကာင္း
တခါတေလ ျပန္ေၾကာင္း ေျပာျပေလ့ ရွိပါတယ္
ဒါေၾကာင့္လည္း သူဟာ အတိတ္ကုိ ျပန္ေဆြးေနတာ ျဖစ္တန္ေကာင္းပါရဲ႕
ဂြ်န္ ဟာရွယ္ဆုိတာ အလင္းနဲ႔ မွတ္ဥာဏ္ေတြကုိ ဖမ္းဆုပ္ဖုိ႔
အခ်ိန္ခရီးသြားျခင္းပုံစံသစ္တစ္ခုရဲ႕
ကနဦးေတြ႕ရွိသူေတြထဲက တစ္ေယာက္ပါပဲ
သူဟာ တကယ္ေတာ့ ဒီလုိစကားလုံးအတြက္ ဖန္တီးေပးခဲ့ပါတယ္
ဓါတ္ပုံပညာ
ဒီအေၾကာင္းကုိ ခင္ဗ်ား စဥ္းစားေနခ်ိန္မွာ
ဓါတ္ပုံပညာဆုိတာ အခ်ိန္ခရီးသြားတဲ့ ပုံစံတစ္ခုပါပဲ
ဒီလူဟာ ရာစုႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာကေန ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ကုိ ေငးၾကည့္ေနတယ္...
အလင္းနဲ႔ ဖမ္းယူထားတဲ့ တေစၦတစ္ေကာင္
အနီးအနားမွ အနာဂါတ္ကုိ စိတ္ကူးၾကည့္ဖုိ႔ဆုိတာ မခက္ခဲလွပါဘူး
ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ ဒုိင္မင္းရွင္း သုံးခုထဲမွာ
အတိတ္ကုိ ဖမ္းဆုပ္ထားႏုိင္ၾကပါလိမ့္မယ္
မွတ္ဥာဏ္တစ္ခုရဲ႕ အတြင္းထဲကုိ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ ေျခလွမ္းႏုိင္ပါလိမ့္မယ္
အခ်ိန္ကုိ ေနာက္ျပန္ဆုတ္သြားဖုိ႔ဆုိတာ မျဖစ္ႏုိင္ေလာက္ပါဘူး
ဒါေပမယ့္ ျဖစ္ႏုိင္တာက တစ္ေန႔မွာ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ဟာ အတိတ္ကုိ ျပန္ေခၚလာႏုိင္တန္ေကာင္းပါရဲ႕
ဒါကေတာ့ ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ အတိတ္က အခ်ိန္ေလးပါ
ဂြ်န္ ဟာရွယ္လုိေပါ့
ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ ငယ္ရြယ္တဲ့ မိမိကုိယ္ကုိ ျပန္အမွတ္ရေနပါတယ္
(၁၉၇၅) ခုႏွစ္ ဒီဇင္ဘာ (၂ဝ)
ႏွင္းေတြေဝေနတဲ့ နယူးေယာက္ျမဳိ႕ အိန္တီကာထဲမွာေပါ့
ဒီလုိမ်ဳိး ခင္ဗ်ားနဲ႔အတူရွိေနတဲ့အခ်ိန္ဆီ ကြ်န္ေတာ့္ကုိ ေရာက္ရွိေစတဲ့
လမ္းမေပၚက အခြဲေလးေပါ့
ကြ်န္ေတာ္ ကားလ္ ေဆဂန္ကုိ ေတြ႕ခဲ့တဲ့ေန႔ေပါ့
ေကာင္းကင္ထဲက အဲဒီ တေစၦၾကယ္ေတြကုိ ျပန္အမွတ္ရေစပါတယ္...
ခင္ဗ်ား သိလား ကြ်န္ေတာ္တုိ႔အေပၚ သူတုိ႔ရဲ႕အလင္းေတြကုိ သြန္းေလာင္းေပးေနေသးတဲ့ ၾကယ္ေတြေပါ့
Subtitle by ®Lotus Black @http://subscene.com/u/837422